روزهای سرد من همیشه در هم است
به روی گونه هام قطره های شبنم است
این شب های سرد که بی تو می گذرد
هر لحظه وثانیه اش برام جهنم است
آی خدایی که با من لج افتادی بی دلیل !
چگونه شد که دلم در تاریکی و ماتم است؟
عصرهایم ، عصر جمعه های دلتنگی است
شب ها یم شب های اول محرم است
... نه من به آن خانه باز نخواهم گشت
خانه ای که وجودش بی حضور مریم است