آیینه های بی گناه

سارا همیشه ساراست

farokhpor — Sun, 23 Aug 2009 21:10:30 GMT

امشب به اندازه تمام غروبهای نیامدنت دلم گرفته

چقدر بیزارم از این تنهایی

بانوی مهربان همیشه و نامهربان این روزها

لااقل تو بگو چرا دستم به شعر نمی رود؟

کاش می دانستم؟

کاش میدانستم این شمارش معکوس دوباره نیامدنت را از کجا شروع کنم؟!

اینجا در نبودت دل به کی خوش کنم سارا؟

همه گیر داده اند که تو با آیینه ها نسبت داری

یا من هوای چشمان تو را دارم؟!

احمقانه است این همه وابستگی؟

این که فکر کنند من تو را با همه پلهای این شهر جن زده طاق بزنم!

سارا اینها چه فکر می کنند

من خواب دیده ام با دستان کوچک تو قفل سکوت غزلهایم را پیدا کرده ام

سارا ای تولد محض !

با چشمانی از طعم نور

با نگاهی به وسعت آغوش گرم من

در گوشه دنج نگاه

کور شود هر کی نبیند که من:

هنوزهم با دلتنگی های تو دلتنگ می شوم

تشکر واعتذار

farokhpor — Mon, 06 Jul 2009 07:02:18 GMT

خاك باران خورده آغشته ست بابوي تنت باد بوي آشنا مي آورد از مدفنت

عصر تلخي بود عصر آخرين ديدارمان آخرين باري كه دستم حلقه شد بر گردنت

مهربان بودي و آن ايمان دريايي هنوز موج مي زد در خدا پشت و پناهت گفتنت

زنده اي در هر گياه تازه كز خاكت دمد گر چه مي دانم كه ذره ذره مي پوسد تنت

او نمرده است ، اوخود را به مردن زده تا روزگار دیگر کاری به کار او نداشته باشد، روزگار چشم ندارد یک روز او را خوشحال وبی ملال ببیند، روزگار هرچه وهرکس راکه او دوست دارد از او دریغ می کند، پس حق داردکه با تمام وجود خود را به مردن بزند، او سال های سال مرده است تا یک دم زندگی کند، حالا چگونه با یک نسیم می میرد؟ این همه آدم بی خود جمع شده اند، ، این شیون ها هم لابد بی خود است، کمر من هم بی خود شکسته است ، اصلاً همه این ها بی خود وبازی است ، این چشم ها دلیل تازه می خواهند.

با عرض سلام خدمت دوستان گرامی

از اخرین مطلبی که نوشتم حدود هفت هشت ماهی می گذرد که بابت این تاخیر معذرت می خواهم البته دلایلی هم دارد که بیشتر دوستان خبر از مشکلات بنده داشتند شاید هم بیشتردوستان درجریان نباشند که پدر بنده عمرشون را به شما دوستان دادند و من به ناچاردریک سری مشکلات روحی افتادم که دور از دنیای مجازی وبی خبر از همه چی بودم به هر حال از دوستانی که منو شرمنده خود کردند چه با تلفن ویا ارسال ایمیل پیام تسلیت گذاشتند ممنون وسپاسگذارم امیدوارم روزی گوشه ای از محبتهای شما در شادیهایتان جبران کنم

وکلمه بودوجهان درمسير تکوين بود و دوست داشتن آن کلمه نخستين بود

وعشق روشني كائنات بودو هنوز چراغهاي كواكب تمام پايين بود

خدا امانت خود را به آدمي بخشيد که بار عشق براي فرشته سنگين بود

وزندگاني و مرگ آمدندو گفته نشد كز اين دو حادثه اولي كدامين بود

وآمديم كه عاشق شويم و در گذريم كه راز زندگي و مرگ آدمي اين بود.

م ر ی م

farokhpor — Sun, 11 Jan 2009 08:42:18 GMT

روزهای سرد من همیشه در هم است

به روی گونه هام قطره های شبنم است

این شب های سرد که بی تو می گذرد

هر لحظه وثانیه اش برام جهنم است

آی خدایی که با من لج افتادی بی دلیل !

چگونه شد که دلم در تاریکی و ماتم است؟

عصرهایم ، عصر جمعه های دلتنگی است

شب ها یم شب های اول محرم است

... نه من به آن خانه باز نخواهم گشت

خانه ای که وجودش بی حضور مریم است

با مهرداد

farokhpor — Sat, 20 Dec 2008 13:30:18 GMT

مثل قابها

چه شب چه روز

دست به سیاه و سفید نمی زنم

می گذارم آینه

در کدورت کم میلی ام

کسل بماند

می گذارم کتابها

مثل قا بها مثل قا لیها

خاک بخورند

می گذارم پرده ها

مثل پنجره ها

بسته بمانند

و شعرها

سر بکوبند و بمیرند

تا دلخوشی دفترم مچاله شود

می گذارم

واژه ها یی که بوی تو می دهند

از کنار نا نوشتنم بگذ رند

وقتی تو نیستی

-وقتی قرار است نباشی

ماندن

تنها بی تا بی مردن است

و می دانم

همین روزها

همسایه ای آرزوهای مرا

در ملا لت ملا فه ای

تنگ می پیچد. .

farokhpor — Tue, 02 Sep 2008 11:53:18 GMT

ماه مبارک رمضان بر تمامی دوستان وبلاگ نویس مبارک باد

پدر در تمام طول عمرش یک ایمیل هم نداشت

چه رسد به وبلاگ شخصی؟!

فرق پیتزا با تراول و کلمه پلی استیشن را هم نتوانستم براش توضیح دهم !

ولی پدر گاهی به آسمان نگاه می کرد و می گفت

شش روز دیگر آسمان باران می بارد

و دقیق شش روز بعد زمین خیس خیس بود!

¤¤¤¤¤¤ وغزلی از سالهای دور علی محمدی!!

روزه را ،از پی بوسیدن لبهایش،شکستم

بر سر سفره رنگین رخش ، تا که نشستم

چشم: بادام و تنش: یاس و لبش : توت سنندج

باغبان،آخر عمری ،چه گلی داد، به دستم

سینه اش " میوه ممنوعه" و من : زاده "آدم"

آنقدر وسوسه ام کرد ، که با شاخه شکستم

زخمه بر تار دلم می زد و با زخمه او ، من

بیخود از خود شدم ،آشفته شدم، زود گسستم

دو سه پیمانه زدم، از می چشمان خرابش

ولی افسوس !نشد سیر ، دل باده پرستم

کاش!آن لحظه ، زمان از حرکت وا می ماند ، آه !

یا من آن لحظه ، بدنیای دگر ، می پیوستم

چند سالی است ، که آن صبح دل انگیز ، گذشته ست

من هنوزم که هنوز است از آن خاطره مستم

سیدجعفر عزیزی

farokhpor — Sun, 10 Aug 2008 12:41:18 GMT

فرصتی برای عاشقی نمانده است:

همسايه ی صميمی آن سال ها٬ سلام

حالا شده غريبه ی ناآشنا ٬سلام

من ازتو يا تو دور شدی شدی از من اينچنين

هرچه که بوده بوده ٬دوباره تورا سلام

راهی ميان براست به قصريکی شدن

اما غرورفاصله ی ماست تا سلام

بايک سبد سلام به عذرايستاده ام

اين کوه يخ مگربشودآ ب با سلام

طوفان کينه راه به جايی نمی برد

دراين مسيراگربشود ناخدا ٬سلام

من سال ها برای توآواز خوانده ام

تاجان بگيردازتودوباره صدا٬سلام

مثل هميشه خسته به سوی توآمدم

ای آخرين پناه هرآنچه بلا٬سلام

ای عشق باتوام ٬توکه جانی وجان جان

خورشيددرگليم بپوشم چرا؟سلام

ای عشق تا هميشه خداحافظ توباد

تا<من>به لطف توبشودباز <ما>٬سلام

٬¤¤¤¤

نان ونمک چگونه فراموش می شود

همسايه ی صميمی آن سال ها ٬سلام

ســــــــــــــــــــــــــــــارا.........

farokhpor — Wed, 28 May 2008 12:38:18 GMT

نامه .........

سارا كجايي كه ببيني

آخر عمري چگونه ثانيه ها را كم آوردم

كجايي كه ببيني چگونه بي تو روزگار من در سياهي مي گذرد ؟

چگونه گم شده ام ميان آدمهاي سنگي

سارا مي داني كه همه چيز عوض شده است؟

تمام قصه ها دروغ از آب در اومد

دهقان فداكار پشيمان شده از كار خوبش

چوپان دروغگو را راستگوش كردند

شنگول و منگول گرگ شده اند

كوكب خانم ديگه حوصله هيچ كسو نداره حتي خودش

كبري تصميم گرفته بره تهران دماغشو عمل كنه

حسنك گوسفنداشو ول كرده اومده تو شركت ما شده آبدارچي!!

راستي سارا تو كجايي؟

روزگار تو چگونه مي گذرد ؟

منو كه از ياد خودت نبردي؟

چه پنج شنبه هاي غريبي كه با هم گريه كرديم

بازهم منم كه دارم برات نامه مي نويسم

و مي دانم هيچ وقت به دستت نمي رسد

اضطراب اولين ديدارمان يادت هست؟

سه هفته از اون روز گذشته بود ومن هنوز گونه هام سرخ سرخ بود

دختر خاله ام گفت :

سارا تمام گلوني اش را گره زده كه مامان و باباش نفهمند

ما امروز همديگرو ديديم

وحالا بزرگ شده ام خيلي بزرگ ،اينقدر بزرگ كه با تمام خوبيها

وسادگي هاي كودكي ام فاصله گرفته ام

خيلي دلم مي خواهد مثل همون بچگيها از صداي

گاو عمو حسن بترسم و گريه كنم ؟!!

روزهاي آخر دلبستگيمون را فراموش نكرده ام

نوبت من شد كه تا صد بشمارم

چشمهاموبستم و تو قایم شدی.....

......هزاران سال مي گذرد ومن هنوز پيدات نمی کنم

اردیبهشت ایوان

farokhpor — Sun, 27 Apr 2008 06:23:18 GMT

دیگر برای خون فرقی نمی کند که از رگهای من وتو

بگذرد یا جوب، خیابان

با من از فلسطین مگو!

اینک از کشتاروحشیانه ،جوهای خون شهر

بی پناه من ازشهیدان اردیبهشت

ایوان سخن بگوانسان دلش می گیرد

تسلیت باد شهر من

شهر بی دفاع جوی خون ،ایوان غرب

تا دیروز گلۀ کشته شدن جوانان ایوان را از صدام می کردیم

امروزبه خون نشستن گلهای پرپر شده خود را ازکی بکنیم؟؟

آری تا بوده چنین بوده

هیچ کس چشم شادمانی وشادی این مردم

را نداشت وندارد

واینکه: ازماست که بر ماست

(تسلیت می گم درگذشت تعدادی از همشهریان عزیزم را وتوضیحات کامل در ادامه مطب می باشد)

farokhpor — Tue, 22 Apr 2008 13:09:18 GMT

بعد از آن حادثه تلخ که آنگونه تو را رنجانید

دیگر از عشق گریزانم واز خویش بدم می آید!

خانم تیموری

farokhpor — Mon, 25 Feb 2008 05:06:18 GMT

دو شعراز شاعره جوان خانم تیموری که دفتر شعرش را به من سپرده که مطالعه ونقد کنم ولی با اجازه خودش من این کار را به شما دوستان عزیز می سپارم که با نظر خواهی ونقد سازنده تان به او کمک کنید

(1)

ساده ترین تصویرتو در قاب نگاه من است

همین آینه بودن گناه من است

پیچ وتاب باد که در گوش بیدها می پیچد

لالایی خواب و شعر شبانگاه من است

تفسیر عشق را بر گردن لاله نیاویز

که حرف شاعرانه کار هر گاه من است

دیریست مثل باران غریبانه می بارم

دشت هم کویری از نفرین وآه من است

ای خسته تر از رهگذرهای بی عاطفه

دیدار رخت بانگ ودعای پگاه من است

****

تازگی ها هوای دلم ابری و بارانی است

لحن مردمان اینجا با دلم آن چنانی است

گل احساسم خیلی وقت است پژمرده

پاییز در پاییزاست وقحطی مهربانی است

شبها هوای دلم عجیب تر می شود می دانم

دلم تورا می خواهد دیر زمانیست

می خواهم از دلم غزل بسرایم برای شب گردها

با اینکه می دانم این غزل پایانی است

هوای اینجا سخت بوی تو را دارد

خدای من اینجا چقدر زمستانیست

تازگی ها هوای دلم هوای توست

هوای توو شب و آن روز بارانی است